Михаил ήταν ένας κοντός, όμορφος άντρας μέσης ηλικίας. Κληρονόμησε τα μεγάλα εκφραστικά μάτια της μητέρας του και την έντονα σχηματισμένη, αποφασιστική σαγόνι του πατέρα του.
Όταν ήταν παιδί, όλοι έλεγαν – «Πόσο όμορφος είναι αυτός ο αγόρι, από αυτόν μόνο πορτρέτα να ζωγραφίσεις». Στο σχολείο ο Μиша ήταν λίγο κλειστός και πολύ σοβαρός. Έπαιρνε μόνο άριστα και μπήκε στο πανεπιστήμιο μόνος του.
Τώρα, όταν η μισή ζωή ήταν πίσω του, κοιτούσε πίσω με την σκέψη ότι ίσως είχε χάσει πολλά. Η διάθεση του έπεφτε και ο καιρός έξω ήταν άσχημος. Ο άνεμος έσπρωχνε τις σταγόνες της βροχής πάνω στο τζάμι.
Έβρεχε για τέταρτη μέρα και οι μετεωρολόγοι δεν έδιναν καθόλου καλές προβλέψεις – φθινόπωρο. Ο Михаил πάρκαρε κοντά στο νεκροταφείο και βγήκε από το αυτοκίνητο, κλείνοντας την πόρτα της καινούργιας του ξένης μάρκας. Το είχε αγοράσει μόλις πριν από ένα χρόνο.
Εκείνη την ημέρα αγόραζε δύο αυτοκίνητα – για τον ίδιο και για τη γυναίκα του. Αυτή μόλις είχε περάσει τις εξετάσεις για δίπλωμα. Οδήγαγε πολύ αδέξια, αλλά της άρεσε.
Είχε ένα μαύρο αυτοκίνητο, με φιμέ τζάμια. Έτσι ήθελε η Κατερίνα. Ο Михаил περπατούσε ανάμεσα στους τάφους, προσπαθώντας να μην πατήσει σε βαθιές λακκούβες.
Ο δρόμος ήταν τόσο γνωστός του. Αν του το έλεγε κάποιος παλιότερα ότι θα επισκεπτόταν τόσο συχνά το νεκροταφείο, θα γελούσε δυνατά. Ο Михаил μισούσε τέτοια μέρη.
Μετά τον θάνατο της μητέρας του, προτιμούσε να την θυμάται στο σπίτι. Στο νεκροταφείο πήγαινε πολύ σπάνια, αλλά τώρα είχε αρχίσει να πηγαίνει συχνά. Η Κατερίνα έφυγε από τη ζωή τέσσερις μήνες πριν.
Η γυναίκα του πέθανε σε ένα ατύχημα, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε, το ίδιο μαύρο φιμέ αυτοκίνητο, έπεσε σε ένα δέντρο. Πως; Δεν ήταν ξεκάθαρο. Οι εμπειρογνώμονες είπαν ότι δεν θα μπορούσαν να καθορίσουν την αιτία του ατυχήματος, γιατί όλα είχαν καεί.
Ωστόσο, ήταν σαφές. Η Κατερίνα δεν κατάφερε να ελέγξει το αυτοκίνητο και έπεσε πάνω σε ένα δέντρο. Πιθανώς από τη σύγκρουση έχασε τις αισθήσεις της.
Δεν της άρεσε ποτέ να φοράει ζώνη ασφαλείας, πάντα χρησιμοποιούσε ένα σύστημα για να την αποφεύγει. Τέτοιο σύστημα υπήρχε και κατά την ώρα του ατυχήματος. Σημαίνει ότι χτύπησε το τζάμι, έχασε τις αισθήσεις της και πέθανε μέσα στο φλεγόμενο αυτοκίνητο.
Ή ίσως πέθανε ακαριαία; Αυτή η εκδοχή φαινόταν καλύτερη. Ο Миша και η Κατερίνα παντρεύτηκαν αυθόρμητα. Γνωρίστηκαν και αμέσως υπήρξε έντονη έλξη.
Ο Миша τότε περνούσε δύσκολες στιγμές από έναν χωρισμό, ενώ η Κατερίνα ήταν απλώς μοναχική. Ήταν όμορφη, έξυπνη, εγωιστική. Ο Μиша την ερωτεύτηκε και της έκανε πρόταση.
Αλλά δεν ήταν σίγουρος ότι τα αισθήματά της ήταν αμοιβαία. Του φαινόταν ότι η Κατερίνα έπαιζε μαζί του. Και τους τελευταίους μήνες ήταν σίγουρος ότι είχε εραστή.
Ζούσαν παντρεμένοι για σχεδόν τρία χρόνια. Δεν είχαν παιδιά, δεν τα κατάφεραν. Αλλά ο Михаил κατάφερε να πείσει την Κατερίνα να υιοθετήσουν ένα κορίτσι από το ορφανοτροφείο.
Από την αρχή ήθελε τρελά παιδί. Αλλά η Κατερίνα έλεγε ότι είχε πρόβλημα με αυτό και οι γιατροί είχαν βάλει ένα μεγάλο σταυρό πάνω της. Κάθε τέτοια συζήτηση τελείωνε με κλάματα και καυγάδες.
Η Κατερίνα δεν ήθελε καν να σκεφτεί την εξέταση και την επέμβαση, έλεγε ότι το θέμα αυτό για εκείνη ήταν κλειστό για πάντα. Συμβιβάστηκε με το γεγονός ότι δεν θα γινόταν ποτέ μητέρα. Ο Михаил όμως επέμεινε να πάρουν ένα παιδί από το ορφανοτροφείο, διαφορετικά θα χώριζαν.
Η Κατερίνα τότε απλώς σήκωσε τους ώμους της ψυχρά. «Όπως θέλεις». Ανέλαβε την φροντίδα μιας πεντάχρονης κοπέλας, την φρόντιζε, αλλά ο Μиша δεν έβλεπε σε αυτήν την μητρική αγάπη.
Το έκανε απρόθυμα, έγινε ενοχλητική. Σε κάποια στιγμή του φάνηκε ότι της είχε επιβάλει το παιδί που δεν ήθελε ποτέ. Τότε προσέλαβε μία καλή και έμπειρη νταντά.
Η Μιλάνα, η θετή κόρη τους, αγαπούσε γρήγορα την Άλλα Ιγκόρεβνα και η Κατερίνα αναστενάζοντας ανακουφισμένη. Η ζωή συνέχιζε. Ο θάνατος της Κατερίνας ήταν σοκ για εκείνον, ειδικά όταν έπρεπε να θάψει το καμένο πτώμα…