— Γιατρέ, παρακαλώ, σας παρακαλώ, κάντε κάτι! Δεν μπορώ να το γεννήσω, δεν το θέλω! Η Μαρίνα έπνιγε τα δάκρυά της καθισμένη στο γραφείο του γιατρού, ενώ ο γυναικολόγος την κοιτούσε με μάτια γεμάτα αμηχανία, περιμένοντας υπομονετικά να τελειώσει η υστερία της γυναίκας.
Αλλά η Μαρίνα δεν είχε σκοπό να σταματήσει. Τα δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια της σαν ποτάμι και δεν μπορούσε να ηρεμήσει. Η είδηση της εγκυμοσύνης σόκαρε την ταλαιπωρημένη γυναίκα.
«Ξεφορτωθείτε το!» — φώναξε η έγκυος σε όλο το μαιευτήριο. Οι γιατροί έμειναν άσπροι όταν είδαν ποιον γέννησε…
Δεν περίμενε να συμβεί κάτι τέτοιο. Ναι, τελευταία ένιωθε κάπως περίεργα, αλλά τα απέδιωκε στην κούραση και στην εξάντληση. Πόσο μεγάλη ήταν η έκπληξή της, όταν ο θεραπευτής από το τοπικό ιατρείο, στον οποίο πήγε με παράπονα για την κακή της υγεία, την έστειλε στον γυναικολόγο.
— Και αυτό γιατί; — ρώτησε η Μαρίνα. — Πέρυσι ήμουν, όλα είναι καλά μαζί μου. — Πηγαίνετε, — απάντησε ο γιατρός.
— Δεν θα είναι περιττό. Φαίνεται ότι δεν έχετε κάποιο πρόβλημα, αλλά ίσως να είστε έγκυος. Με μεγάλη πιθανότητα θα γίνετε σύντομα μητέρα.
— Αυτό είναι αδύνατο, — αντέτεινε η Μαρίνα. — Κάνετε λάθος. — Πηγαίνετε και μετά θα υποστηρίξετε αν κάνω λάθος ή όχι, — χαμογέλασε ο γιατρός.
Η Μαρίνα δεν είδε το νόημα να διαφωνήσει μαζί του. Ελπίζοντας ότι η εγκυμοσύνη δεν θα επιβεβαιωθεί, σκέφτηκε: «Ναι, απλά έκανε λάθος». Καθώς περίμενε να δει τον γιατρό, καθόταν στην ουρά και ένιωθε ανήσυχη.
Αλλά όταν επιβεβαιώθηκε η εγκυμοσύνη, η Μαρίνα έχασε τα λόγια της. — Όχι, μόνο όχι αυτό, — φώναξε μετά από μερικά λεπτά βαρύσιμης σιωπής. — Γιατρέ, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορούμε να κάνουμε; Τώρα είναι τόσο εύκολο και γρήγορο, δύο δισκία και όλα είναι καλά.
— Παρακαλώ. — Ναι, έχετε δίκιο, — απάντησε ο γιατρός. — Σίγουρα δεν υπάρχει πρόβλημα με τη διακοπή της εγκυμοσύνης, αλλά όχι στην περίπτωσή σας, ο χρόνος είναι πολύ προχωρημένος, και ακόμα και η χειρουργική επέμβαση δεν θα βοηθήσει, είναι αδιανόητο.
Η Μαρίνα δεν ήθελε να παραδώσει και άρχισε να παρακαλεί τον γιατρό να την βοηθήσει, αλλά εκείνη απλώς χαμογέλασε. — Τρελάθηκες; — είπε η γυναίκα. — Προτείνετε να παραβώ τον νόμο και να πάω φυλακή για κάποια χρήματα; — Μην κάνετε πλάκα, κανένας γιατρός δεν θα το κάνει αυτό, είναι τρέλα. Κάντε το καταχώρηση και γεννήστε όπως όλοι οι άλλοι, δεν θα συμβεί τίποτα κακό με εσάς, ειδικά που η υγεία σας είναι σε άριστη κατάσταση.
Φυσικά, πρέπει να κάνετε κάποιες εξετάσεις και να περιμένετε τα αποτελέσματα. Αλλά και έτσι μπορώ να σας πω ότι είστε σε εξαιρετική κατάσταση, οπότε ας τελειώνουμε με την υστερία και ελάτε στην επόμενη προγραμματισμένη εξέταση. Η Μαρίνα ήταν εκτός εαυτού από θυμό και αγανάκτηση, αλλά όχι με τον γιατρό, άλλωστε, εκείνη δεν είχε καμία ευθύνη. Και πράγματι, ποιος θα παραβεί τον νόμο λόγω κάποιου ηλίθιου λάθους;
— Πόσο ηλίθια είμαι, — σκεφτόταν η Μαρίνα. — Πώς μπόρεσα να το κάνω αυτό, δεν είμαι μικρό κορίτσι, έχω περάσει το τεσσαρακοστό έτος, και δεν είχα τη διάνοια να προστατέψω τον εαυτό μου. Όταν γύρισε σπίτι, ήταν αναστατωμένη και δακρυσμένη, και αυτό αμέσως προκάλεσε μια σειρά από ερωτήσεις από τη μητέρα της. Η Μαρίνα και η Ναταλία Σεργκέγιεβνα ήταν πολύ κοντές, ζούσαν μαζί και μέχρι σήμερα.
Αν και η Μαρίνα ήταν πια αρκετά μεγάλη, δεν ήθελε να φύγει από το σπίτι της μητέρας της. Και που να πάει, με τον μισθό της δασκάλας της ήταν αδύνατο να αποταμιεύσει για να βρει ένα δικό της σπίτι. Και αφού δεν ήθελαν να αλλάξουν το διαμέρισμα που ήταν σε καλή κατάσταση, ζούσαν εκεί, γιατί να μην ζουν έτσι;